!...من و هزارتوهای ذهنم

 

سردمه،هیچ کس نمیتونه درک کنه که چقدر سردمه.

وسط تابستون...سرده...سرد تر از هر وقت دیگه....

هیچ وقت از"دوست داشته نشدن"نترسیدم حتی از "دوست  داشته نشدن" احساس آرامش میکنم،اما میدونید چی واقعا ترسناکه...احساس"دوست نداشتن".سرمای عجیبی داره این احساس.چیزی رو درونم میکشه که میدونم زنده شدنی نیست،این نوع مردن رو میشناسم...

سردمه،سردتر از هر وقت دیگه...

 

                                                                                                         فردای همان روز سیاه(2)

 

پ.ن:بعد سالها دوباره این احساس سراغم اومد.سیاه تر از این احساس هم هست؟...اشک میریزم ولی نه برای دوست داشته نشدن بلکه برای دوست نداشتن.

 

 

پ.ن:آنچنان مرگ را می آغوشم که تن مرگ درد میگیرد

پ.ن:پایان بشر این است انگار نمیفهمی!مردن هیجان دارد

نوشته شده در شنبه ۱۳۹۶/۰۵/۱۴ساعت 23:27 توسط اینانا| |


آخرين مطالب
» یک خط نیم سانتی
» تلخ
» چای وداع
» سرنوشت
» لوسید دریم
» احساس سیاه
» گرمای چایی
» پرواز  پرواز
» غم انگیز ترین حالت غمگین شدن
» دختر ماه

Design By : INANNA